En toen ging het mis…

De laatste rechte lijn naar de drie wedstrijden was hard. Hard voor mijn lichaam en hard voor mijn omgeving. Het was namelijk zo dat hoe luider mijn lichaam riep dat het op was, hoe scherper mijn focus naar de eindstreep was. Alles was fitness, mijn lichaam was moe, mijn irritatiegrens laag. En dat kon ik niet verstoppen voor de omgeving.

Anyways, na de laatste wedstrijd kon ik niet meteen gaan bulken omwille van 2 operaties. Eerst 3 maanden revalideren voor ik terug voorzichtig aan de gewichten mocht, bleek vooral een mentale uitdaging. Ik zakte weg, voelde me dik, ongelukkig, … Een stevige post-show rebound zou ik het durven noemen.

Eens ik terug mocht beginnen met trainen, was ik zo gefocust op mijn gewicht (I know, dom-dom-dom) en zag niet in hoe ik wel vooruitging. Qua kracht en spiermassa maakte ik massa’s gainz, maar ik had het gevoel dat ik bleef ter plaatse trappelen. Ik verloor het vertrouwen in mezelf en zakte nog verder weg. Ik kreeg eetbuien en zakte nog verder weg. Mijn gedachten namen het over en mentale stress nam de overhand.

Doodongelukkig was ik eventjes zelfs. Jep. Letterlijk.

En nu? Nu voel ik me massa’s beter. Een tentvakantie met mijn gezin heeft alle slechte gedachten even uit mijn hoofd kunnen waaien en er is eindelijk weer het gevoel dat ik er weer bovenop ben. Alleen is het zo jammer wat de laatste maanden met mijn shape hebben gedaan. Achja, op dit moment heb ik zalige trainingen, een supervrolijk humeur, veel plezier met mijn gezin en BAKKEN energie.

En bij deze kondig ik dus mijn return aan. Watch me!

Ik doe nog mee

wp-1471859983232.jpgJa zenne, ik nog steeds mee. Die wedstrijd dan. Ondanks alle twijfel van mensen om me heen, ondanks mijn eigen twijfels en struggles een tijdje geleden.

Op 2 oktober, 16 oktober en 22 oktober ga ik op het podium staan in een kleine bikini om het lichaam te tonen waar ik al ruim twee jaar bewust aan bouw -of afbouw, ’t is maar hoe ge ’t bekijkt.

Sinds mijn laatste post, geschreven enkele dagen na een mentale dip, is de motivatie en drive weer helemaal terug. Als ik erop terugkijk, zie ik de dip ook niet als zwak moment maar een kruispunt op de weg. Even stilstaan, de mogelijke routes overwegen en beslissen waar ik uiteindelijk heen wil. In mijn geval was dat gewoon rechtdoor.

Ondertussen zijn er nog iets minder dan 6 weken over tot mijn eerste wedstrijd. (Eerste wedstrijd, klinkt zo “rookie” vindt ge niet?) Maar goed, iedereen moet ergens beginnen. Motivation levels through the roof, shape op schema, elke dag poseren en full focus op mijn doel. En ik geniet ervan. Ja, ik geniet van het hebben van een doel en daarvoor diep te gaan. Ik geniet van alles wat mij dichter bij mijn doel brengt. Ja, dus ook cardio en PSMF dagen. Eerlijk gezegd, als een wedstrijdvoorbereiding voor mij zou betekenen dat ik ettelijke weken geen plezier meer zou hebben in mijn levensstijl, alles een opdracht zou worden en ik niets anders zou doen dan mezelf beklagen, dan zou ik de beslissing al gemaakt hebben om het niet meer te doen na deze keer. Hoe leuk ik het moment op podium ook zou vinden. Maar integendeel dus. Ik geniet ervan. Nu.

Aan de andere kant zie ik nog zooo veel verbeterpunten bij mezelf. Er zijn nog veel dingen die volgende keer beter moeten. Maar dat moet ik effe loslaten en dat komt op de TODO-lijst voor na de wedstrijd. Daar heb ik dus ook keiveel zin in, die periode na de wedstrijd. Ook belangrijk, dat de wedstrijd niet mijn einddoel is. Stel u voor dat ik me zou verheugen op een rustperiode na de laatste wedstrijd. Of dat het enige waar ik naar zou uitkijken na de wedstrijd eten zou zijn. Niet dus. Een hele hoop plannen heb ik. En goesting vooral om alles aan te pakken. Voor, tijdens, en na de wedstrijd.

#inspirewithawe #icanmakeanexplosion

Even tot mezelf komen

De laatste tijd is het hier wat stiller. Dat heeft meerdere redenen en ik typte er hier wel vier, maar dat klonk als excuses dus deed ik het weer weg.

2016-06-27-15.55.56.jpg.jpgEerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik de laatste weken wat overhoop lig met wat ik wil. Wat wil ik bereiken met mijn hobby? Is het de opoffering waard qua tijd, geld en levenskwaliteit (lees: ik ben de laatste tijd vaker slechtgezind) voor mij en mijn gezin?

Wat heb ik wel al beslist? Vanaf nu krijgen mensen die ik graag zie prioriteit. Ikzelf val gelukkig ook in die categorie. Klinkt misschien egoïstisch… OK is het ook. Maar dus vanaf nu post ik op de blog/instagram/facebook wat ik graag kwijt wil, gewoon omdat ik het wil. Dus ook geen duizend hashtags meer of weet-ik-veel om “followers” te krijgen. Die “hollow-followers”, daar heb ik niks mee te maken. Ik deed ook de foto’s weg waar ik me niet goed meer bij voelde. Hier ook trouwens.

Goed, mijn wedstrijddoel kwam ook al in twijfel, met een dieptepunt vorige week ergens temidden van mijn training. Zie bleit-foto. Er zijn een paar artikels verschenen die het hebben van een wedstrijddoel in twijfel trekken. Die hebben me wel aan het denken gezet. Voorlopig wijst niets erop dat ik dat niet zou kunnen en ik geloof nog steeds dat het een goeie manier is om jezelf te ontdekken en ontplooien. Wat ik kan begrijpen van de artikels, is dat ze iets hebben van “bezint eer ge begint”. Maar ik vind ook “ge weet het niet als ge’t niet geprobeerd hebt”. En er zijn vele keuzes die jarenlange gevolgen hebben – hallo lieve kindertjes van mij – maar een wedstrijd lijkt mij er geen van. En als ik wil stoppen? Dan stop ik er toch gewoon mee. Is het voor mij te moeilijk? OK dan, dat hebben we ook alweer geleerd. Het denkproces is nog niet helemaal over, maar ik denk toch écht wel dat ik die wedstrijd ga doen.

Dus lig ik de laatste tijd wel wakker van wat er voor mij belangrijk is in mijn leven en wat niet. Waar wil ik voor gaan, waar steek ik mijn tijd in? En deze denkoefening zou iedereen voor zichzelf mogen uitvoeren.

#yoweout #kusjedoei

2016-06-27-15.59.44.jpg.jpg

Zero fettucine met spinazie en gerookte zalm

2016-05-12-21.26.54.jpg.jpegVan al die zomerse recepten zou ne mens vergeten dat ik ook nog warm eet. Graag zelfs. Ook in de zomer. Mjah, misschien is dit gerechtje toch meer voor iets koudere – of regenachtige – avonden. Maar die zijn er jammer genoeg ook in de lente en de zomer dus…

Gerookte zalm, één van mijn favoriete ingrediënten. Gezonde vetten enzo, dus ook gezond. Ik eet sowieso te weinig vis dus neem ik ook nog wat visolie supplementen, maar één keer per week pas ik toch wat vis in mijn macro’s. En dan liefst lekkere vis. Spinazie past hier uitstekend bij maar go wild en varieer met prei of ui en wortelslierten.

Ik hou van de vele slierten en het kleurcontrast in dit gerecht. De zalm voeg ik trouwens echt maar helemaal op het laatst toe, zo blijven de stukjes nog herkenbaar en houden ze nog veel smaak. ’t Is een recept van vorige week maar ik krijg er verdoeme weer zin in.


Ingrediënten

  • 5g bakboter
  • 1 ui
  • 300g courgetteslierten
  • 200g slim pasta
  • 250g spinazie
  • 100g gerookte zalm
  • 10g maiszetmeel
  • 100ml halfvolle melk
  • 50g Boursin cuisine light


Instructies

  • Zet een grote pan met het klontje boter op het vuur.
  • Spoel de zero pasta uitgebreid en laat uitlekken.
  • Stoof de gesnipperde ui glazig en voeg de courgetteslierten toe
  • Als de slierten geslonken zijn, voeg de zero pasta toe.
  • Als het geheel goed droog gestoofd is, voeg dan de spinazie toe.
  • Voeg de Boursin cuisine toe en meng het met de rest.
  • Los in een apart kommetje in de koude melk het maiszetmeel op en giet mee in de pan. Voeg extra water toe indien nodig.
  • Als allerlaatste voeg je de gerookte zalm toe en roer tot ze in kleine stukjes valt.
  • Kruid af naar wens

2016-05-12-17.17.51.jpg.jpegMacro’s

kcal: 537 K: 41 V: 26 P: 34

 

Kokos proteïne ijs

2016-05-17-12.05.42.jpg.jpegHet was misschien al duidelijk dat ik van ijsjes houd. Alle dagen ijs. Da’s een mooi streefdoel. Binnenkort op PSMF dagen zal dat misschien een moeilijke worden, maar daar vind ik misschien ook nog wat op. We zullen dat probleem wel oplossen als het zich stelt.

Anyways, ik houd van kokos-smaak. Bounty’s (die zijn even off-limits), coconut proteïnerepen of een shake met kokossmaak. Daarom kocht ik een tijdje geleden een proteïne blend met kokossmaak. Maar ik drink de laatste tijd geen shakes meer. Eigenlijk omdat ik redelijk makkelijk aan mijn eiwitten kom op een dag en omdat vast voedsel toch beter vult dan een shake. Dus die zak lag daar maar te lonken naar mij telkens ik de proteïne-schuif open doe. Ja, wij hebben thuis echt een keukenlade vol met proteïnepoedertjes in allerlei smaken.

Deze middag in de winkel vond ik dus alpro cuisine coconut. Toen, daar ter plekke, bedacht ik mij wat een goeie combo dat zou zijn voor een nieuw ijsreceptje. En zo geschiedde. Ik moet dringend een proteïne ijsjeszaak openen.

2016-05-17-12.04.54.jpg.jpegIngrediënten

  • 200g ijsblokjes
  • 2 melkijsblokjes of 30g extra melk
  • 100g alpro cuisine coconut (koelkastkoud)
  • 70g halfvolle melk (koelkastkoud)
  • 30g smart protein coconut
  • 5g smart protein chocolate
  • 5g chocolate coconut flavor powder van myprotein
  • 1 theelepel citroensap

Instructies

  • Doe de ijsblokjes in een blender of food processor en maal tot fijn gruis.
  • Doe alle droge ingrediënten erbij en malen maar.
  • Doe alle natte ingrediënten erbij en maal tot een dikke consistentie bekomen is.
  • Zet nog een halfuurtje in de vriezer en roer nadien goed door om roomijs-consistentie te bekomen. Als je softijs-zacht ijs wil, kan je het meteen eten.

Macro’s

kcal: 265 K: 10 V: 11 E: 29

Zonnige salade met gerookte kalkoen

2016-05-12-14.27.37.jpg.jpegHet zonneke! Zo fijn, die eerste warme dagen van het jaar. Veel melkwitte benen onder korte broeken of rokjes. Fijne blootsvoetse wandelingen in de zon. Vitamine D tanken, frisse lucht snuiven en genieten. Buiten eten, een glaasje drinken op het terras… Oh yes, voel je m’n vibe?

De eerste zonnestralen herinneren me ineens weer aan hoe lekker rauwkost kan zijn. Een frisse salade ’s middags kan me dan ook helemaal blij maken. Het is op een wip klaar en echt iedereen kan een salade maken. En voor diegenen die beweren van niet, instructies staan beneden.

De saus of dressing is wel doorslaggevend voor een salade dus die kies ik het zorgvuldigst. Gewone caesar dressing ofzo kan al rap meer dan 250 kcal bevatten voor 50ml! Yep, best toch effe het etiketje checken. En ik wil wel genoeg dressing. De salade mag toch echt wel nat zijn van de saus. Gelukkig bestaat er Caesar dressing van 2Bslim die nagenoeg geen calorieën bevat. *Score*

Deze middag werd het dus een gigantische salade met de typische kropsla en tomaat. Ik deed er naast de dressing ook nog gerookte kalkoen en een hoop grana padano op. Omdat het kon. Zelfs op deze low day van nog geen 1300kcal.

2016-05-12-14.23.11.jpg.jpegIngrediënten

  • 180g kropsla
  • 225g kerstomaatjes
  • 125g gerookte kalkoen
  • 30g geraspte grana padano
  • 50ml 2B slim Caesar dressing

Instructies

  • Snijd de kropsla fijn genoeg zodat je zo meteen zonder mes kan eten.
  • Snijd de helft van de gerookte kalkoen erover.
  • Kruid de salade naar believen en strooi iets meer dan de helft van de kaas erover.
  • Giet ongeveer 3/4 van de saus erover en meng het geheel goed.
  • Snijd de andere helft van de kalkoen erover. Ik doe al dit snijwerk trouwens met een gewone keukenschaar. Geen plankje of mes nodig.
  • Gooi de tomaatjes eroverheen.
  • Verspreid de rest van de saus over de salade.
  • Strooi er de rest van de kaas overheen.

Macro’s

kcal: 326 K: 9 V: 11 E: 46

Ferrero Rocher Proteïne Ijs

2016-05-03-14.17.10.jpg.jpegJoehoe!! Een nieuw ijsjesrecept. Eigenlijk is het een andere versie van mijn kaneelkoekjes-ijs. Maarrrr… Het is is écht zo lekker dat het een post op zich verdient. Sinds ik dit receptje uitgedokterd heb, eet ik dus letterlijk elke dag een ijsje voor ik ga slapen. En niet zo’n flut-bakje van 100ml.. Nope! Een 600ml bak. Echt. Mijn man krijgt het niet op maar ik dus wel.

De lokale crèmerie van hier in het dorp heeft zo’n heel assortiment aan speciale smaakjes. En vroeger – toen we geregeld een zomerweekend eens afsloten met een gigantische meeneem-coupe van 4 of 5 bollen #yolo – was de “Ferrero Rocher” smaak echt een favorietje. Those days are gone, maar genieten van een ferrero-rocher-ijs dus niet #nogaltijdyolo .

Als je nog wat extra vetten en carbs over hebt, kan je ‘m helemaal afmaken met wat light ijs en slagroom. Of een Walden Farms sausje als je dat lust. Maar eigenlijk is hij superlekker zonder topping.

Waar wachten we nog op, we beginnen eraan!

2016-05-03-14.20.28.jpg.jpegIngrediënten

  • 1 bakje ijsblokjes
  • 2 melk ijsblokjes (of doe er 30ml melk extra in)
  • 30g chocolate nutella caseïne
  • 20g chocoladepoeder (ik gebruik Can’kao)
  • 1/4 theelepel xanthaangom
  • 3 shots white chocolate flavor drops
  • 100g halfvolle melk
  • 75g culinaire room
  • nog wat extra zoetstof als je echt van mier-mier-zoet houdt

Instructies

  • Doe de ijsblokjes in een blender of food processor en maal tot fijn gruis.
  • Doe alle droge ingrediënten erbij en maal het er kort een beetje door.
  • Doe alle natte ingrediënten erbij en maal tot alles goed gemengd is.
  • Zet het nog een 15 à 30 minuten in de diepvries. Ruim ondertussen de keuken op, trek je pyama aan, zoek een dekentje – want je krijgt koud van zoveel ijs – en zoek alvast je favoriete serie op.
  • Roer het ijs goed om. Dig in!

Macro’s

kcal: 368 K: 24 V: 19 P: 32

Waarom fitness een vaardigheid is

Waarom krachttraining? De exacte reden waarom ik er überhaupt mee begon, ben ik zelfs al vergeten. Hoogstwaarschijnlijk had ik ergens online iets gelezen over een strak lijf. Net zoals de dozen afslankpillen, de pogingen om te gaan lopen en de diëten (lees: niet-eten). Wat ik wél nog weet, is dat ik nog geen week bezig was en ik voelde dat dit iets voor mij was. Lopen is het nooit geweest. Geloof me, ik heb het geprobeerd. Oldskool diëten die haast alle vetten schrapten werkten wel op korte termijn maar bleken niet haalbaar om maanden na een stuk te volgen. Pillen die werkten eigenlijk gewoon niet.

Waarom werkt fitness dan wel voor mij?

20160419_125925.jpgHet antwoord is dat fitness niet werkt, maar ik wel. Bij fitness hoort een online cultuur die me intrigeerde. Als je valt, sta je terug op en ga je verder. Dat hoorde ik graag, dat ik de touwtjes zelf in handen had. Jammer genoeg komt met die touwtjes ook de verantwoordelijkheid. En da’s net hetgene wat mensen graag ontlopen.
Net zoals ik vroeger.

  • Ik had slechte genen
  • Ik moest maar naar een taartje kijken en ik werd al zwaar
  • Ik had steeds honger
  • Ik was “zwaar geknookt”
  • Ik ging er maar mee moeten leren leven dat ik nooit slank zou worden
  • Ik was een emo-eter

In mijn enthousiasme over mijn nieuwe hobby **FITNESS** begon ik online mijn zoektocht naar informatie. Hoeveel van wat moet ik eten, hoeveel setjes van welke oefening zouden mij zo’n #killerbody geven? Met in mijn achterhoofd een stemmetje “no-can-do, slechte-genen-remember”. En toen las ik een artikel dat mijn visie veranderde (in het engels).

Fitness is geen talent, het is een vaardigheid.

Het komt neer op het volgende. Als een kind leert stappen, accepteren we dat het fouten maakt en valt. Toch hebben we allemaal leren stappen (uitzonderingen door afwijkingen of ziekte buiten beschouwing gelaten). Als we onze voedingsgewoonten of levensstijl willen aanpakken, accepteren we van onszelf niet dat we fouten maken. We zoeken een reden buiten onszelf – meestal genetica – waarom we uit de bocht gegaan zijn. We zeggen dat we er geen talent voor hebben en geven op.
Het moment dat ik die denkfout inzag, was voor mij een kantelmoment. Ineens die waaier van mogelijkheden. The sky is the limit, want *newsflash* iedereen, ja echt iedereen maakt fouten. Kleine fouten, maar ook grote fouten. De fout die gij laatst gemaakt hebt, heeft ook een succesvol persoon ooit gemaakt. Maar de succesvolle persoon heeft de fout erkend, de oorzaak gezocht, de oorzaak aangepakt en opnieuw geprobeerd. Zo misschien wel tientallen keren. Wat ik vroeger deed als ik een fout had gemaakt, was meestal een pak koeken soldaat maken. Zo snel mogelijk de fout proberen te vergeten en tegen mezelf zeggen: “morgen probeer ik wel opnieuw”. Eerst nog een avondje alle verantwoordelijkheid ontlopen en een paar duizend calorieën wegwerken alsof self-pity calorieën niet meetellen.

Dat inzicht was voor mij cruciaal. Is het vanaf dan ineens allemaal goed gegaan? Nee. Hell no. Ik ben sindsdien al vaak op mijn bakkes gegaan. Het verschil met vroeger is, dat ik weet dat als ik doorzet en corrigeer waar nodig, ik uiteindelijk mijn doel ga bereiken. En dat gevoel is écht awesome.

Gebakken bloemkool met look en kaaslaagje

2016-04-20-19.18.42.jpg.jpegAls het snel moet gaan en moet afsmaken, zit ge hier vandaag goed. Dit is een snel gerecht met maar vier ingrediënten, waarvan er drie meestal wel in huis zijn. De bloemkool is standaard in mijn frigo, maar misschien niet in de uwe. Tijd dat het ook standaard wordt in de uwe dus.

Ik schets u even de situatie waarin dit pareltje ontstaan is. Woensdagvoormiddag ga ik trainen terwijl de kinderen op school zijn. ’s Middags heeft iedereen razende honger, dus fix ik eerst iets voor het klein grut. Het hongerige lot van een moeder… Na het spijzen van de andere hongerigen moet er dus héél rap iets op tafel staan voor mij of ik ga uit de bocht. Zelfkennis is het begin van alle wijsheid, dus weet ik wat ik ga eten voor ik honger krijg én weet ik dat het snel klaar zal zijn.

Gebakken bloemkool is niet alleen lekker, het zijn ook gewoon groenten. Een hele bloemkool in roosjes was bij mij bijna zeshonderd gram dus als je moeite hebt met groenten, is dit wel iets. Ik zweer dat het resultaat iets wegheeft van lookbroodjes met kaas. Hmmmm… Lookbroodjes met kaas… *Kwijl*

Enfin, ik zal aan den uitleg beginnen.

2016-04-20-19.16.29.jpg.jpegIngrediënten

  • 5g bakboter
  • 1 hele bloemkool (+-600g)
  • 30g grana padano
  • lookpoeder

Instructies

  • Snijd de bloemkool in roosjes. Snijd ze in helften of kwarten zodat alle stukjes ongeveer even groot zijn. Kleinere stukken => minder gaartijd
  • Doe in een schaal geschikt voor de microgolf met een vijftal eetlepels water en dek af.
  • Zet het in de microgolf op hoogste stand voor 5 minuten. Roer eens om en dan nog 5 minuten. Ondertussen kan je de rest afwegen en klaarzetten.
  • Giet het water nadien weg.
  • Smelt de boter in een antikleefpan en bak de bloemkoolstukjes tot ze mooi bruin worden.
  • Voeg lookpoeder toe, zout, peper en nootmuskaat en schud eens met de pan zodat de kruiden wat verspreid geraken.
  • Doe de helft (of iets meer) van de kaas over de bloemkool en laat nog heel even bakken. De kaas gaat wat kleven aan de pan maar die gebakken kaas is net lekker.
  • Giet alles in een groot bord, schraap eventueel de gebakken kaas wat los met een spatel.
  • Bestrooi met de rest van de kaas.

Macro’s

kcal: 294 K: 30 V: 14 E: 21

Take on the takeaway

2016-04-18-16.13.20.jpg.jpegKent iemand dat programma nog? ’t Is ooit op de BBC geweest denk ik. Een chef-kok strijdt in huis van de deelnemers tegen een lokaal fastfood zaakske. Hij kookte dan iets soortgelijks, hij moest sneller zijn, binnen budget blijven en de deelnemers moesten dan uiteindelijk oordelen op smaak. Leuk format eigenlijk.

Anyways, ik wilde dat ook eens doen.

Maar dan low carb. Vetten mochten, maar niet overdreven. No carb cloud bread leek me wel een beetje op Turks brood. Et voila, het idee ontstond. Nu nog de uitvoering.

Eerlijk gezegd viel dat ook nogal mee, alleen de baktijd van het “brood” was nogal moeilijk. Het moet véél langer en harder bakken. Als het stevig genoeg geweest was, zou ik het opengesneden hebben, maar ik moest het toch dubbel plooien.
Resultaat? Al bij al was het qua smaak wel geslaagd. Check. Superveel eiwitten had het en low carb was het ook. Check. Totale aantal kcal (737)  viel wat tegen voor mij maar nog zeer goed in te passen bij IIFYM. Geen volledige check voor de laatste dus maaaar okeej.

2016-04-18-16.10.34.jpg.jpegIngrediënten (voor het turks brood)

  • 50g Hüttenkäse
  • 3 eieren
  • 100ml vloeibaar eiwit
  • 1/2 theelepel bakpoeder
  • 1/2 theelepel xanthaangom
  • 1/2 theelepel zout
  • 1 theelepel lookpoeder

Instructies

  • Ik tweakte het recept van Fannetiek een beetje. Tis te zeggen, deed er 100g vloeibaar eiwit bij, een halve theelepel xanthaangom, een halve theelepel zout en en theelepel lookpoeder.
  • Dus eiwitten in één kom met het bakpoeder opkloppen
  • In een kleine blender of iets dergelijks de rest van de ingrediënten mixen.
  • Om het omroeren te vergemakkelijken meng je eerst wat opgeklopt eiwit bij het gele mengsel, omdat dit nogal dik is om zo los bij de eiwitten te mengen.
  • Schep het gele mengsel onder de eiwitten.
  • Maak een groot brood ipv vele kleintjes op je ingevette bakpapiertje.
  • Bak 35 minuten op 170° (of als je een krachtige oven hebt, 160°)
  • Om te weten of hij klaar is, prik er met vork in. Je moet weerstand voelen binnen in het brood.
  • Laten afkoelen op een rooster.
  • Omdraaien en beleggen.
  • Dubbel vouwen en hap-hap-happen.

2016-04-18-16.12.42.jpg.jpegMacro’s (voor mijn belegde broodje, met rauwkost, light saus en 200g kippendijvlees)

kcal: 737 K: 24 V: 30 E: 94